
Questa poesia l'ho scritta dopo l'ultima vista al mio paese ( Camporeale ) ed avevo scoperto che la casa paterna, da tempo chiusa, era stata abbatuta dalle autorita comunali perche' ritenuta pericolante. Nessuno mi aveva avvisato e pertanto la vista di una lastra di cemento che copriva tutto mi ha semplicemente impietrito. Vi auguro che non succeda a nessuno di voi ! / un abbraccio Gaspare
La casa di me' patri
(di Gaspare Pipitone)
Arrivai a lu paisi
ch' era ancora matina prestu.
Subitu capii
chi c’era ciavuru di festa.
Li picciriddi currianu
pi li strati d' acquazzina vagnati
e tanti avianu puru
u nnastru ntesta.
Un tammurinu 'ncapu un carrettu
beddu mmardatu
sdivigghiava puru li morti
e li vivi 'nsunnacchiati.
Festa a lu me' paisi!!
Chistu propriu mi piaci.
Eru picciriddu
di l’ultima passata a lu paisi.
La machina si firmau
'nta la chiazza comu si usa.
L’amici mi vinniru
ad abbrazzari puru.
Tanti dumanni,
e tanti risposti detti,
e poi di cursa
a la me' casa d' anni chiusa.
Passai davanti
chidda di la me' maestra,
scanzai 'nna lambretta
menza scassata
girai cuntentu
via Venza a destra.
Signuruzzu dunni sugnu?
chista è la me' strata?
E dunn' è la me' casa?
Chi successi, Signuri?
Mancu sugnu mmriacu,
è stata sempri cca`.
'Nterra m' assittai
cunfusu pi ddu uri.
Nna culata di cimentu biancu
supra la casa di me' patri.
Mpalatu arristai,
lu munnu 'ncoddu mi cariu.
Mancu capia
soccu avia a fari iu.
A me patri e a me' matri
chi ci ricu
ora chi a lu cimiteru
a truvarili vaiu?
Pusai lu mazzu di ciuri,
la manu passai supra lu marmu.
Mi fici 'nna lunga chianciuta,
addumannai scusa a me' patri
pi la casa,
e mi 'nnii.
Â